گل سانسوریا

سانسوریا    

اسم علمی Sansevieria

این جنس شامل 60 گونه از گیاهان چند ساله همیشه سبز است. دو گونه از این جنس که دارای برگه های بسیار زیبائی هستند به عنوان گیاهان آپارتمانی پرورش داده می شوند. درجه حرارتی در حدود 16 درجه سانتی گراد در تمام طول سال برای هر دو گونه زیر بسیار مناسب است.

1- S. hahnii بومی نواحی استوائی غرب افریقا است. رتفاع آن به 15 سانتی متر می رسد. گونه ای است با برگ های تخم مرغی شکل، مثلثی که در حدود 12 سانتی متر طول و 5 تا 6 سانتی متر عرض دارد. برگهای سبز تیره با نوارهای عرضی خاکستری و زرد می باشد، که به طور روزت بر روی گیاه قرار می گیرند.

2- S. trifaciata به انگلیسی آنرا Mother-in-low, s tongue یا زبان مادرشوهر می ماند. بومی غرب آفریقا است. ارتفاع آن در حدود 45 سانتیمتر با برگهای مستقیم با شمشیری شکل، که معمولا طول آن به 45 سانتی متر در گلدان می رسد ولی در طبیعت ممکن است به بیش از یک متر برسد. برگهای سبز تیره با رگه های نوار مانند، عرضی خاکستری است در واریته Laurentii حاشیه برگها کرم – زرد رنگ می باشد. در این گیاهان آب زیاد موجب پوسیدگی انتهای برگ می شود.

ازدیاد:

تقسیم با جوش یا قلمه برگ در تابستان، قلمه برگی را با قطعه قطعه کردن برگها به طول 8 تا 12 سانتیمتر و قرار دادن قسمتی از آن در بستر ازدیاد در حرارت 20 درجه سانتیگراد ریشه دار می کنند. واریته Laurentii را فقط به وسیله پاجوش های حاصله از گیاه مادر تکثیر می کنند. زیرا قلمه برگ فقط ایجاد گیاهی می کند که دارای برگهای سبز بوده و فاقد رنگ کرم و زرد در حاشیه می باشند.

نوع خاک – خاک جنگلی با مخلوط خاک برگ و ماسه.

منبع

گل ابری

 گل ابری

ارتفاع این گیاه به 60 سانتیمتر می رسد ولی ارقام پاکوتاه آن به ارتفاع 20-15 سانتیمتر است. برگها  دندانه دار ،قلبی شکل یا بیضی با پرزهای کم و به رنگ سبز تیره تر می باشد.

گل آذین دیهیم،بسیار متراکم که در کلاپرک های کوچک یا بزرگ که دارای گلهای لوله ای سفید ،قرمز یا غالباً آبی رنگ هستند تشکیل شده است. وقتی که گلها باز می شوند ، برگ ها را می پوشانند به طوری که برگها  دیده نشده و بوته غرق گل می شود.

ابری خاک های قابل نفوذ و مرغوب را می پسندد و مکان های گرم و آفتابی را ترجیح می دهد. آبیاری آن    می بایستی به قدر کافی باشد و به کود نیازی ندارد.

گل ابری در سایه آفتاب به خوبی رشد می نماید ولی هرچه آفتاب بیشتر ببیند پرگل تر و پا کوتاه تر می گردد

طرز ازدیاد:

تکثیر ابری از طریق بذر ساده بوده و آسان می توان آن را از این طریق تکثیر نمود.برای این منظور بذر آن را در اواخر زمستان(بهمن ماه)  در شاسی و هم چنین می توان بذر را مستقیماً در بستر اصلی در آغاز اردیبهشت ماه کشت نمود که در این صورت از نشا کاری صرفنظر می شود.

ابری را می توان از طریق قلمه نیز تکثیر نمود.در این صورت قلمه ها را از روی پایه مادری در اواخر زمستان برداشت کرده در شاسی نیم گرم و یا در گلخانه گرمی می کارند پس از آنکه به خوبی ریشه کردند هر قلمه ریشه کرده را در گلدان کوچکی گذاشته و مواظبت های لازم به عمل می آید تا در اواسط بهار کشت شوند.

کاربرد:

واریته های بلند قد در حاشیه ها و یا برای گل بریده و زینت تپه ها استفاده می شود.ولی واریته های پاکوتاه برای تزئین حاشیه پارک ها و نقشه های موزائیکی استفاده می شوند.

هم چنین می توان ابری را در گلدان ،سبد گل روی بالکن ها و در اطراف استخر ها و آب نماها و تزئین نمای ساختمان ها کاشت مخصوصاً به علت آفتاب پسندی گل ابری در تزئین نمای ساختمانها نیز در داخل جعبه های گل کاربرد زیادی دارد.....

گل ایبریس

 نام علمی : Iberis. L

خانواده : Brassicaceae

خصوصیات گیاهشناسی:

این گیاه بومی جنوب اروپا است. جنس ایبریس گونه های متعددی دارد که اغلب آنها چند ساله هستند.

ساقه ها افراشته و برگها ضخیم با دندانه های ظریف و نامنظم است.

در گلدهی کامل،گیاه از گلهای سفید،صورتی،قرمزلاکی،بنفش کم رنگ یا ارغوانی پوشیده می شود.

 یکی از ارقام معروف این گل است که گلهای آن متراکم و مخلوطی از رنگهای مختلف است.Dwarf Fairy

طرز کاشت و ازدیاد:

ایبریس را می توان از طریق کاشت بذر تکثیر نمود.بذرها را در اوایل بهار در محل اصلی یا در اسفند ماه روی کوشک انجام می گیرد.

خاک:

ایبریس در خاکهای رسی،شنی به خوبی رشد و نمو می کند و نقاط گرم و آفتاب گیر را می پسندد.

کاربرد:

از ایبریس در پلات باند گل دهنده،در باغچه ها و در گلدان ها استفاده می کنند.کاشت آن حتی در محیط های بسیار بزرگ نتیجه خوبی دارد.

 .I . amara  به صورت گل بریده نیز استفاده می شود و مدت 10-7 روز در آب دوام دارد.

ایبریس در باغهای صخره ای نیز می تواند زیبائی خاصی را ایجاد کند.

منبع: کتاب گلهای فصلی

نویسنده : ر. خراسانی

منبع اینترنتی

گل ناز افتابی

گل گازانیا

این گیاه بومی آفریقای جنوبی است.تلاقی گونه های مختلف این جنس مخلوتی از ارقام متنوع بدست آمده است و تحت نام G.Splendens   معروف است.

 ارتفاع آنها به 20-30 سانتی متر می رسد.برگ ها به طور طوقه ای در قاعده ی گیاه قرار می گیرد.برگ ها سرنیزه ای،گاهی کنگره کم عمق،صاف درسطح فوقانی،سفیدوکرکداردرسطح پشتی می باشد.گل آذین کلاپرک به قطر9-7سانتی متر گل های کناری سفید،زرد،گاهی زردپررنگ، نارنجی وقرمزوگاهی قهوه ای رنگ هستند.گل های میانی معمولا تیره واطراف آن رادایره کم وبیش تیره با لکه های سفیدیا آبی رنگ می کند.

ازدیاد گازانیا از طریق بذر زیر شاسی درفروردین ماه صورت می گیرد.وپس ازرشد کافی به بستراصلی منتقل می شود.ضمنا یکی از گیاهانی که معمولابعداز گیاهان پیازی وگیاهان دوساله که از گل رفته اند مورد استفاده قرارمی گیرد.گازانیا زمین های قابل نفوذ وغنی وهمچنین نقاط گرم آفتابی را می پسندد.ولی با وجوداین قادر به تحمل اولین یخبندان های زودرس می باشد.زمین های واجدفسفر را ترجیح می دهد.

منبع 

کشت بساک و دانه گرده

مقدمه

در گیاهان نهاندانه مرحله n کروموزومی یا گامتوفیتی بسیار کوتاه بوده و غالبا شامل دانه گرده در بساک ها و یک یا تعدادی یاخته هاپلوئید درکیسه جنینی تخمدان است. همچنان که می دانیم، هربساک دارای دولب و هر لب حاوی دوکیسه گرده بوده ، که در جریان فرآیند میکرواسپوروژنزیس از یاخته های n 2 کروموزومی سلول مادر گرده (PMC) میکروسپورهای n کروموزومی ، شکل می گیریند . که این میکروسپورها در ابتدا از هم جدا نبوده ، بلکه بصورت یک مجموعه چهار تایی یا تتراد دیده می شوند و پس از مدتی دیواره سلولزی بین تترادها ( دیواره داخلی ) ، ژلاتینی و نرم شده و میکروسپورها بصورت واحدهای مجزا در می آیند . سپس هسته هر میکروسپور که فقط دارای n کروموزومی است ، تقسیم کاریو کنزیس انجام داده و یک هسته رویشی ( بزرگتر ) با سیتوپلاسم متراکم و دیگری هسته زایشی ( کوچکتر ) با سیتوپلاسم کمتر را تولید می کند . بعدا این دانه گرده دوهسته ای با تولید هسته های اسپرمی و انجام لقاح مضاعف در کیسه جنینی ، جنین و بافت ذخیره ای را به کمک تخمک ایجاد می کند و به این ترتیب یک گیاه n2 کروموزومی جدید از بذر در سیکل بعد تولید می شود. با این وجود می توان بساک های جوان و نارس یا دانه های گرده را ، بخصوص هنگامیکه در مرحله تک هسته ای ( میکروسپور ) هستند، در یک محیط غذایی مناسب کشت بافت نمود. تا بدین ترتیب از راه نرزایی یک گیاهچه هاپلوئید ، ایجاد شود . بدین ترتیب میکروسپورهای جوان در محیط کشت بافت؛ به عوض اینکه فرآیند طبیعی خود را تا تبدیل شدن به یک دانه گرده بالغ دنبال کنند ، ممکن است که دو را ه در پیش بگیرند. بدین صورت که یا تبدیل به توده سلولی تمایز نیافته کالوس شد ه و یا اندامی جنین مانند بنام جنین واره را تولید می کنند . که بعدا با تمهیدات خاص از هر کدام از این اندامها یک گیاهچه هاپلوئید تولید می شود که با دو برابر کردن تعداد کروموزومهای این گیاهچه ها می توان ، گیاهی صدر صد خالص (هموزیگوس) تولید نمود.

منبع

گل انتوریوم

گل مینا

گل اطلسی

گل قرنفیل

ایجاد سازه های گیاهی

در جاهای مختلفی دیده ایم که راهرو ها و سر درهایی رو که در جلوی برخی منازل، و یا پارکها و سالن های جشن و ... که به صورت خیلی زیبا ایجاد شده اند.

یک راهروی زیبای تمام سبز با دیوار و سقفی از گیاهانی زیبا ، همراه با یه سازه اهنی و یا چوبی که نقش نگهدارنده این گیاهای زیبا و رونده رو داره و تقریبا در انبوه این گیاهان قابل دیدن نیست.

شاید این سازه های گیاهی رو در جاههای دیگه هم دیده باشید. مثل برخی مغازه های بین جاده ای که کاملا با گیاهانی رونده درست شده اند.

من این تاپیک رو در زمینه آشنایی با این گیاهان ایجاد کردم . اینکه دقیقا چه گیاهانی رو می شه برای این منظور بکار برد و شرایط نگهداری و پرورشون به چه صورت هست.

*****معرفی و مشخصات برخی از گیاهان بالا رونده:

1: پاپیتال با نام علمی Hedra helix

گیاهی همیشه سبز از تیره Araceae که دارای گونه های متعددی می باشد و در این میان گونهheliax مهمترین و معروف ترین آنهاست. این گونه بومی اروپا آسیا و شمال ایران است. ارتفاعش 15 تا 30 متر است. از طریق ریشه های هوایی تنفس می کند و به واسطه ریشه های مکنده به نرده ها و تنه درختان می چسبد و از آنها بالا می رود. ساقه های رونده آن در محل گره ها تولید ریشه می کند و بر روی زمین می خزد و گسترش می یابد. پاپیتال با برگ های زبر و براق و رنگ سبز تیره تا سبز روشن در گیاه جوان دالبر دارد و در گیاه بالغ کامل می باشد که پوشش سبز زیبایی برای دیوارها و نرده ها فراهم می آورد و در سراسر زمستان روی گیاه باقی می ماند. شکل ظاهری برگهای آن 2 نوع است:

1: برگهای کلی گیاه پهنکی مرکب از 5 لوب زاویه دار با ظاهری مشخص هستند.

2: برگهای واقع در روی شاخه های گلدار ظاهری ساده یا کنار موجدار نوک تیز و باریک در دو انتها هستند.

2: پیچ امین الدوله با نام علمی Lonicera caprifolium :

از تیره Caprifoliaceae بوده گیاه همیشه سبز، خزنده رونده و پیچنده با گلهای زیبا و معطر می باشد . گونه های متنوعی دارد: L.japonica و L.periclymenum و L.caprifolium.

گونه L.japonica حدود 180 واریته دارد که ارتفاع آن به 8 متر می رسد که حدود نیمی از آن به صورت خودرو می روید. گل های زیبا و معطر سفید تا زرد رنگ به اندازه 4 تا 5 سانتیمتر می دهد. با میوه های زینتی کوچک نارنجی و قرمز. برگهایش بیضی شکل و به اندازه 4 تا 7 سانتیمتر است و زمان گلدهی اش اردیبهشت تا مهر ماه می باشد. ساقه رونده و خزنده دارد مه به همین ترتیب بالا می رود و موانع فیزیکی از قبیل نرده ها و دیوارها را می توان توسط پیچ امین الدوله پوشاند و از دید انظار دور نگه داشت و همچنین گیاه سریع الرشد می باشد. پوشش وسیعی را می پوشاند و برای کاشت در دیوارهای سنگی ،کنار نرده ها و داربست ها مناسب است که منظره جالب با آویزان شدن از آنها درست می کند.

3: پیچ اناری با نام علمی Campsis chinensis :

از خانواده Bignoniaceae بوده و دو گونه درختچه از آن تا کنون شناخته شده است که دارای شاخه های نیرومند بالا رونده و برگ های آویخته می باشد.

1: C.grandiflora : این گیاه بومی چین و ژاپن می باشد. در مناطق گرم به خصوص در آمریکای جنوبی و آفریقا گسترش دارد و درختچه ای بالا رونده یا خزنده، کاملاً ستبر، مقاوم و خزان شونده است که از نرده ها و درختان بالا می رود . در مکان های مناسب ارتفاع آن به 6 متر یا بیشتر هم می رسد. برگ هایش کامل چرمی، مرکب از 79 برگچه تخم مرغی، دندانه دار و براق با رگبرگ های زبر است .دارای گل ساده، نا منظم ،شیپوری شکل، با 5 گلبرگ به طول 5.9 سانتیمتر می باشد که در گل آذین خوشه ای مجتمع می باشند.

2:Capmpsis radicans : خزان شونده بومی جنگل های جنوب شرقی آمریکاست که با ریشه های هوایی و ساقه های بلند خود به دیوار متصل می شود. ریشه های هوایی مجهز به چنگک ریشه ای برای اتصال به دیوار یا پایه یا داربست می باشند. این گیاه رشد سریع دارد و شاخه هایش متمایل به قرمز و پوشیده از کرک های زیباست. به علت دارا بودن ریشه های محکم و قوی برای استقرار در کنار دیوار نیاز به قیم ندارد ولی استفاده از قیم ایده آل تر است.هر برگ چرم مانند آن شامل 9.12 برگچه با رگبرگ زبر و به طول 3.6 سانتیمتر می باشد. گل های طویل، شیپوری شکل به تعداد 4 تا 10 عدد روی خوشه هایی در انتهای شاخه های جوان همان سال ظاهر می گردند. مناسب کشت در حاشیه دیوارهاست

4: کلیماتیس با نام علمی Clematis patents از خانواده Ranunculaceae بوده از گیاهان چند ساله علفی است و در بین آنها گیاهان بالا رونده ،Climbing چوبی از خانواده buttercup دیده می شود که در مناطق معتدله گسترش یافته اند. گونه های زیادی از کلیماتیس با عادات متفاوت با گلهایی به اشکال مختلف و با دو رگ های زیبا و زیادی دارد. از گونه های علفی غیر بالا رونده می توان به گونه های زیر اشاره کرد.:

C.herachaefolia: داری عادت رشد قایم و سفت با قاعده چوبی می باشد. برگ ها بزرگ با 3 برگچه و خوشه ها lilac که در اواخر تابستان گل ها باز می شود.

C.montana دارای تنه قوی بوده و گلهای آنمون مانند سفید معطری را در ماه می و ژوئن تولید می کند.

C.flammula : داری رشد ضعیف بوده ارتفاع آن به 45 سانتیمتر می رسد و گل های کوچک و سفید و معطر در اواخر تابستان تولید می کند.

C.paniculata : دارای رشد قوی بوده و یکی ارز مقاوم ترین و آسان ترین انواع برای پرورش می باشد

C.virginiana : یک گیاه چپری رونده بومی و جالب که در اواسط تابستان با گل های سفید در داخل پانیکول های برگ دار گل می باشد

C.recta : به ارتفاع 120 سانتیمتر رشد می کند و پانیکول ها گل های زیادی با گلهای معطر و سفید در اوایل تابستان تولید می کنند.

منبع